Zaburzenia
zachowania dzieci nadpobudliwych psychoruchowo
·
szukają bez przerwy okazji wyżycia się,
·
biegają, urządzają gonitwy,
·
na lekcjach wychodzą z ławek, biegają po klasie, wyrywają
się do odpowiedzi, machają rekami, podskakują,
·
chętnie wykonują wszelkie polecenia nauczyciela, które
dają im możliwość ruchu,
·
ruchy odznaczają się dużą ekspansją
ale często są niezręczne i niezborne, często liczne współruchy
·
jeśli sytuacja społeczna wymaga ograniczenia ich
ruchowej aktywności- nieruchomego stania lub siedzenia wówczas ujawniają
niepokój ruchowy,
·
siedząc w ławce przemieszczają kończyny i tułów,
zakładają nogę na nogę, odchylają się do przodu i do tyłu, podpierają łokciami,
zamykają i otwierają teczki, książki i zeszyty, zawijają rogi książek, skubią
gumki, obgryzają ołówki, skrobią pulpity,
·
duża część czynności skupia się wokół ich własnego
ciała; często powtarzane
zespoły ruchów łatwo się utrwalają co prowadzi do czynności
nawykowych jak ssanie palca i obgryzanie paznokci,
·
w miarę przechodzenia w nawyk czynności zaczynają
przybierać charakter natręctw ruchowych czyli
ruchów przymusowych dziecko z coraz większą trudnością powstrzymuje się od
nich,
·
oprócz wyładowań ruchowych podległych woli dziecka choć coraz częściej wymykających się spod kontroli
występują serie mimowolnych wyładowań ruchowych zwanych tikami, które
wzmacniają się gdy dzieci odznaczające się niepokojem ruchowym starają się
opanować i powstrzymywać od działań ruchowych
III.
Przejawy nadpobudliwości w sferze poznawczej
·
zaburzenia uwagi-dziecko nie potrafi się na niczym
skoncentrować, uwaga jest labilna-dzieci nie słuchają co
się do nich mówi, każdy bodziec uboczny(szmer, głosy za drzwiami)
dekoncentruje-odwracają się w tym kierunku, wyrwane do odpowiedzi nie wiedzą o
co chodzi, nie umieją odrobić lekcji, brak wystarczającej koncentracji uwagi
sprawia, że w pracach domowych jest wiele błędów, brak ciągu logicznego w
wypowiedziach,
·
pochopność i pobieżność myślenia-szybkie,
nieprzemyślane odpowiedzi
IV.
Przejawy nadpobudliwości w
sferze emocjonalno-uczuciowej
·
łatwe powstawanie reakcji emocjonalnych i duża ich
siła, stad formy ekspresji ich przeżyć są zazwyczaj bardzo żywe, prowadzące
najczęściej do silnych, ale na ogół krótkotrwałych wybuchów afektu,
·
dzieci te bardzo szybko i z błahych powodów złoszczą
się, gniewają, płaczą, są zapalczywe, wybuchowe i kłótliwe,
·
reakcje przybierają formę agresji fizycznej lub
słownej,
·
angażują się w każde konflikty a w stanie pobudzenia
nie przyjmują żadnych argumentów,
·
u niektórych dzieci nadpobudliwość wyraża się
pod postacią wzmożonej lękliwości; dziecko wywołane do odpowiedzi
czerwieni się, poci, staje się niespokojne, płacze, wyraża niepokój, występuje
wycofanie się
Zaburzenia zachowania dzieci zahamowanych psychoruchowo
I.
Przejawy zahamowania w
sferze ruchowej
·
zmniejszona ekspansja ruchowa,
poruszają się mało, niechętnie zmieniają miejsce, na przerwach siedzą w ławce,
stają nieruchomo lub chodzą powoli blisko ściany, ruchy są opóźnione w stosunku
do poleceń, mało precyzyjne, zmniejszona jest liczba, szybkość i siła ruchów
·
zwolniony sposób reagowania intelektualnego, zwolniony przebieg
procesów myślowych, wolne kojarzenie faktów
Opracowała:
Eulalia Pypno